Yargıtay'dan 33 yıllık izin ücretine üçte bir kararı

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, özel bir şirkette 33 yıl boyunca muhasebe ve mali işler müdürü olarak çalışan N.U.'nun vefatının ardından ailesinin açtığı işçilik alacakları davasında önemli bir karara imza attı. Yüksek Mahkeme, çalışanın yıllık izin hakkının tamamının değil üçte birinin kullanılmış kabul edilmesi gerektiğine hükmetti.

Dava süreci nasıl başladı

N.U.'nun vefatı üzerine ailesi, işçilik alacaklarının tahsili için İş Mahkemesi'ne başvurdu. Davacılar, N.U.'nun son aylık net ücretinin 15 bin TL olduğunu, ancak maaşın bir kısmının bankadan bir kısmının elden ödenmesi nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirilen kazancın gerçek ücretin altında kaldığını belirtti.

Aile, yoğun çalışma temposu nedeniyle N.U.'nun yıllık izinlerinin büyük bölümünü kullanamadığını öne sürerek kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücretlerinin işverenden tahsil edilmesini talep etti. Davalı işveren ise N.U.'nun emekli olduktan sonra da şirkete danışmanlık hizmeti verdiğini, bu ikinci dönemde rahatsızlığı nedeniyle izinlerini kullandığını ve kullanılmayan izinler ile kıdem tazminatına mahsuben ödemeler yapıldığını savundu.

İlk derece mahkemesi aileyi haklı buldu

İş Mahkemesi, iş sözleşmesinin ölüm nedeniyle sona erdiğini ve daha önce kıdem tazminatı ödendiğinin ispatlanamadığını belirterek ailenin talebini kabul etti. İşverenin yıllık izinlerin kullanıldığını veya sözleşmenin sona ermesinin ardından izin ücretlerinin ödendiğini kanıtlayamaması üzerine yıllık izin ücreti talebi de yerinde bulundu. Kararı istinafa taşıyan işverenin itirazları Bölge Adliye Mahkemesi tarafından reddedilince dosya Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'ne taşındı.

Yargıtay'dan üçte bir izin hesabı

Dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 33 yıllık çalışma süresi boyunca hiç izin kullanılmadığı kabulüyle yapılan hesaplamanın hatalı olduğuna dikkat çekti. Kararda, dava dilekçesinde N.U.'nun izinlerinin tamamını değil büyük bir bölümünü kullanmadığının ifade edildiği vurgulandı ve 6100 sayılı Kanun'un 25. maddesine atıfla hâkimin, kanunda öngörülen istisnalar dışında tarafların ileri sürmediği vakıaları kendiliğinden dikkate alamayacağı hatırlatıldı.

Yargıtay, N.U.'nun şirkette muhasebe ve mali işler müdürü olarak görev yaptığını, bu unvan ve konumu gereği yıllık izinlere ilişkin kayıt ve belgeleri düzenleme veya düzenlettirme yetkisine sahip olduğunu değerlendirdi. Dava dilekçesindeki ifadeler ile çalışanın görevi birlikte ele alınarak yıllık izin hakkının üçte birinin kullanılmış kabul edilmesi ve kalan izin ücretinin buna göre hesaplanması gerektiğine hükmedildi. İlk derece mahkemesinin vakıalarla bağlılık kuralına aykırı karar verdiği belirtilerek hükmün bozulması gerektiği kaydedildi.

Gerçek ücretin yeniden tespiti istendi

Yargıtay ayrıca çalışanın gerçek ücretinin tespiti konusunda da eksik inceleme yapıldığına dikkat çekti. Kararda, banka kayıtları, bordrolar, taraf tanıklarının beyanları ve ücret araştırması sonuçlarının dosyanın tamamıyla birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiği belirtildi. Yüksek Mahkeme, eksik incelemeyle karar verilmesinin bozma nedeni oluşturduğunu kaydetti.